Je bent lekker met je paard aan het trainen en technisch weet je precies wat je wilt bereiken. Je ziet waar de onbalans zit en je geeft de hulpen zoals je ze geleerd hebt. En toch voelt het stroef. Geforceerd. Alsof je aan het managen bent in plaats van dat je samenwerkt in een vloeiende flow. Je verlangt naar een manier om lichter samen te werken, te dansen. Om je hulpen zo klein te maken dat ze onzichtbaar lijken. Je wil échte gedragenheid zien bij je paard.

​

Bij Sequiveri geloof ik niet in het dwingen van een paard in een houding. Ik wil een paard dat leert om zelfstandig in balans te lopen, zodat hij niet afhankelijk is van constante hulpen van de ruiter om maar in vorm te blijven. Daarbij is de eerlijke feedback van het paard onwijs waardevol. Als je werkt in een vrijer frame kun je continu voelen of je paard wel of niet in balans loopt en of de buiging klopt. Een paard wat in balans is en zichzelf voldoende draagt zal namelijk zelf zacht en rond worden in zijn bewegingen.

Ik werk met een achtergrond in de Academische Rijkunst, en richt me hiermee sterk op de ruiter. Jouw lichaam is namelijk de grootste invloed op hoe jouw paard beweegt. We gaan jouw paard leren mee te bewegen met jouw zit, zodat je met de kleinst mogelijke hulpen je paard kunt vormen, sturen en balanceren. 
 

Ieder paard heeft andere krachten en uitdagingen, maar de kern is altijd hetzelfde: we werken vanuit begrip en zelfgedragenheid.